christavandenberg.nl Terug op de speelplaats

Delta nr 2, januari 2004

Het is de droom van iedere student: een baan met veel vrijheid, verantwoordelijkheid en variatie, en dan het liefst direct na je afstuderen beginnen. Voor oud-bouwkundestudent Wouter Valkenier werd de droom werkelijkheid. Het afgelopen halfjaar hield hij zich bezig met vakantiedorpen in Istrië, speelpleinen in Hoorn en aanpassing van een bestaand masterplan voor Almere Poort.

,,Tijdens mijn afstuderen zag ik een interessante prijsvraag. Ik besloot er een week voor uit te trekken, stuurde de poster met mijn ontwerp in en won'', vertelt Valkenier. De prijsvraag betrof een ontwerp voor meervoudig ruimtegebruik in Hoorn op een voormalig bedrijventerrein aan het IJsselmeer, uitgeschreven door het lokale architectuurcentrum. Eén van de organisatoren raakte geïnteresseerd in Valkeniers werk en belde hem voor een afspraak. ,,Op een vrijdagmiddag ging ik langs bij het bureau Hoorn Zandvoort Advies (HzA), waar hij één van de drie partners is. Ik kreeg een rondleiding en de uitnodiging nog eens langs te komen als alle partners er waren. Bij het tweede bezoek boden ze me een baan aan.''

Terwijl hij zijn studie verder afmaakte, werkte Valkenier twee dagen per week bij HzA. Direct na zijn afstuderen werd hij voltijd stedenbouwkundige bij het bureau. ,,Afstuderen en tegelijkertijd twee dagen werken was best zwaar, maar het is goed gegaan'', aldus de bouwkundige. Een geluk was dat de ontwerpen waarop hij in die periode broeide toevallig redelijk op elkaar leken. Voor HzA ontwierp hij het scharnierpunt tussen het stationsgebied van Almere Poort en het Markermeer, voor zijn afstuderen het scharnierpunt tussen de historische binnenstad en het stationsgebied van het Engelse Bath.

Bij beide ontwerpen maakte hij gebruik van computervisualisaties. ,,Op de middelbare school was ik al bezig met animatiefilmpjes en visuele middelen. In het ontwerpproces zijn 3D-beelden erg handig. Voor Almere Poort wilde ik bijvoorbeeld een reeks hoge gebouwen plaatsen in de vorm van een halve cirkel en dan oplopend in hoogte. Met behulp van de computer zag ik heel snel wat voor effect dat had en hoe hoog de verschillende gebouwen moesten zijn.''

Kippenhok

Valkenier houdt zich behalve met de schaal van de stad ook bezig met de veel kleinere schaal van knikkerbanen, klimrekken en hobbeleenden. ,,Doordat de drie partners ieder hun eigen kring van opdrachtgevers hebben en ik voor alledrie werk, krijg ik heel diverse opdrachten'', vertelt de oud-TU'er. In Hoorn ontwerpt hij voor een jaren-zeventigwijk speelpleinen binnen een klein budget. ,,Ik probeer een speelplek karakter te geven, met name door bestrating en door gebruik van thema's. Een plek is voor kinderen belangrijker dan voorgeprogrammeerde toestellen, want ze gebruiken hun fantasie.''

Een blik op de ontwerpen voor de verschillende pleintjes laat zien dat ook zonder dure speelwerktuigen aantrekkelijke speelplaatsen gemaakt kunnen worden. Eén speelplek kreeg als thema bijvoorbeeld 'de kip en het ei'. Geïnspireerd door de vorm van het pleintje ontwierp Valkenier een eivormig en licht gebold grasveldje, als een half in de grond verzonken ei. Een bestaand speelhuisje fungeert als denkbeeldig kippenhok, een rekstok wordt legstok en vier hobbeleenden als pikkende kippen maken het beeld compleet. ,,Er zijn veel regels over speelplaatsen. Die vormen soms een probleem, maar vaak blijken ze tegelijkertijd ook deoplossing. In Delft heb ik geleerd oplossingen te zien waar anderen een probleem zien. Daardoor kom je soms tot interessante ideeën.''

,,Bij één van de speelplaatsen wilde ik afwisselend rode en zwarte banen maken in de bestrating. En dan wel banen van een meter breed. Tegels zijn standaard dertig bij dertig centimeter, dus dat komt niet uit. Na overleg met de fabrikant ontwierp ik rode tegels van één bij één meter. Maar omdat de rode tegels de knikkerbaan vormden, had ik nog een speciale tegel nodig voor het putje. Aan de vertegenwoordiger van een tegelfabrikant vroeg ik of hij de mal voor de standaardknikkertegel in een mal van één bij één meter kon plaatsen, zodat ik rode knikkertegels kreeg die pasten in mijn brede knikkerbanen. Hij belde de fabriek en uiteindelijk bleek het mogelijk. Straks liggen in Hoorn dus de eerste knikkertegels van dat formaat'', aldus een enthousiaste Valkenier. ,,Zo zie je maar dat als je weet wat je wilt, je onverwachte oplossingen vindt. Ook als je geen verstand hebt van stenen. Die rode tegels zijn trouwens gemaakt uit Schots graniet, want dan slijt de kleur niet.''

Smirnoff-flessen

Nog enthousiaster dan over zijn huidige baan is Valkenier over de projecten die hij deed tijdens een semester in Bath in Groot-Brittannië. ,,Als Erasmus-student kom je daar in een jaar met allerlei vrije, kunstzinnige opdrachten. Ik ging met de andere Erasmus-studenten naar een eilandje voor de kust van Schotland, onder begeleiding van een architect en een kunstenares. Iedereen mocht zelf bepalen wat hij daar deed, als je maar beelden mee terugnam. Na terugkomst in Bath organiseerden we een soort markt, waar we onze ideeën presenteerden. Mijn project heette 'poem in a bottle'. Het eiland kon je in een dag rondlopen. Op elke uithoek van het eiland heb ik een gedicht geschreven en in een fles gestopt, waarna ik de fles in zee gooide. In totaal waren het er denk ik twintig. Ik had een website gemaakt met daarop een kaart van het eiland en één van de hele wereld, en op alle papiertjes in de flessen stond een e-mailadres. Terug op de universiteit verzamelde ik ongeveer 160 lege Smirnoff-flesjes en maakte ze schoon. Bij de presentatie plaatste ik de flessen in een strak grid op mijn tafel, met een stapel briefjes ernaast. De bedoeling was dat bezoekers zelf zo'n flesje met een gedicht zouden posten. Er zijn aardig wat flessen teruggevonden en in ieder geval ook één vreemd gedicht.''

Het tweede project waaraan hij in Bath werkte, heette 'while you are sleeping'. De studenten bezochten een plaatsje in Wales waar een kerncentrale gebouwd werd. In ruil voor het tolereren van de centrale kreeg de bevolking een lang gewenste brug. ,,In dat dorp maakten een medestudent en ik 's nachts een filmpje van onszelf in witte pakken, rennend door de verlaten straten. Terug in Bath projecteerden we de film een nacht lang op een grote studentenflat op de campus. Eerst zag je weinig, maar hoe meer mensen het licht uitdeden om te slapen, hoe meer je van de film zag. Niemand wist dat we de film die avond zouden projecteren. Bij de eindpresentatie van het project waren wij de enigen die niets lieten zien. We plaatsten alleen een ingelijste still van de film op tafel en zeiden simpelweg: 'Het is al gebeurd'. Dat was ook de hele essentie van het project, dat er dingen gebeuren terwijl je er geen erg in hebt. Gelukkig vond iedereen het goed.''

Inspiratie

Ook aan zijn studententijd in Delft denkt hij met plezier terug. Valkenier was zeer actief, op allerlei vlakken. Zo deed hij een jaar bestuur van studievereniging Argus, was hij lid van Proteus-Eretes en werkte hij als student-assistent. En met de Grid City Tours van bouwkunde bezocht hij zowel China als New York. ,,Het leuke aan studeren is dat je van alles kunt doen.Juist de dingen die je buiten je studie doet blijven je bij en maken je tot wie je bent. Als je ontwerpt, of dingen bedenkt, grijp je toch terug op wat je hebt gezien en meegemaakt.''

In de toekomst wil Valkenier vooral verder met wat hij nu doet. ,,Ik zou ook best gastdocent willen worden, dat lijkt me een prima manier om als ontwerper fris te blijven. Als eerste zou ik dan iedereen meenemen naar de film '8 Mile' van Eminem, omdat die film een goed beeld geeft van de problemen die spelen in steden als Detroit. Detroit is een stad die weer landschap wordt. De gemeente heeft geen geld om te bouwen, maar geld om te slopen. Wat je in die film ziet haal je niet uit boeken.''

 

 
Life after Pinochet

Life After Delft: No more Suriname food

Dutch Talk

Dutch Talk

Standplaats Sjanghai

 

terug naar boven