christavandenberg.nl Meten met muziek

Delta nr 26, september 2004

Tijdens haar studie ontdekte Annemarie van Bragt op het cultureel centrum haar passie voor zang. Ze ging werken als geodeet, maar langzaam nam de muziek de overhand. Uiteindelijk koos ze anderhalf jaar geleden definitief voor een leven als musicus.

Het is gezellig in de woonkamer van Annemarie van Bragt: veel zachte stoffen, veel kleur en veel licht. En een hele hoop kinderspeelgoed. Zoon Koen ligt boven te slapen. Beneden heeft de geodeet haar eigen muziekkamer. "Ik vind muziek maken erg leuk", zegt ze, "maar lesgeven is nog veel leuker." Sinds een jaar of vijf geeft ze thuis les in klassieke zang en naar leerlingen hoeft ze nooit te zoeken. "Iemand vroeg op een dag: 'Mag ik zangles bij je volgen?' En ik dacht: waarom niet? Al snel kwam er nog één bij, en nog één, totdat ik zelf zei: ik geef zangles."

Inmiddels heeft Van Bragt ongeveer tien leerlingen en voor het eerst een heus lesschema. Als ze wil, zou ze in het weekend nog veel meer mensen les kunnen geven, maar voorlopig is haar leven druk genoeg. Behalve zangdocent is ze dirigent van twee koren, zingt ze bij het Kamerkoor van het Philharmonisch Koor Toonkunst in Rotterdam, volgt ze zangles bij de Vrije Akademie en is ze daarnaast bezig met het laatste stadium van haar studie aan de Schumann Akademie.

Met name deze particuliere deeltijd conservatoriumopleiding vindt de oud-TU'er geweldig. De eerste drie jaar van de opleiding bestaan alleen uit muziektheorie, daarna volgen indien gewenst nog twee jaar les in de methodiek van het hoofdvak en in onderwijsleer en pedagogiek. "De muziektheorie zat voor mij vol eye-openers. Het is allemaal erg logisch, dus ik had echt voordeel van mijn technische opleiding", aldus Van Bragt. Structuren en harmonieën herkent ze snel en ook een foute noot hoort ze al gauw, omdat ze weet wat ze logisch gezien zou moeten horen. Dankzij de opleiding vindt ze nieuwe muziekstukken veel makkelijker in te studeren en waardeert ze componisten die ze eerder maar niets vond, zoals Mozart. "Zijn muziek is heel logisch, maar met uitzonderingen. Juist die uitzonderingen vind ik nu geweldig", aldus de geodeet.

Basblokfluit

Van jongs af aan maakt Van Bragt muziek. Ze begon ooit met blokfluitles en uiteindelijke bespeelde ze alle blokfluiten, van sopranino tot basblokfluit. In haar middelbareschooltijd nam ze pianoles. Toch ontdekte ze de liefde voor zang pas tijdens haar studie in Delft. Na twee jaar voorzitterschap van volleybalvereniging Ariston was ze toe aan iets anders, en vooral aan andere mensen. Ze volgde een cursus stemvorming bij het huidige cultureel centrum, was snel verkocht en werd lid van het koor van Krashna Musica. "Ik kende de koormuziek helemaal niet, maar vond het meteen geweldig."

Toen ze al enkele jaren bij het studentenmuziekgezelschap zong, vroeg ze tijdens een repetitieweekend tot haar eigen verbazing zomaar aan de dirigent of ze ook eens een groepsrepetitie mocht leiden. "Het flapte er zo uit", aldus de musicus. Ze mocht de repetitie leiden en vroeg dirigent Leo Rijkaart na enige aarzeling of hij haar wilde lesgeven. Een jaar lang leerde hij haar vervolgens de basisvaardigheden van het dirigeren. Daarna solliciteerde ze op een vacature voor dirigent bij Cantiamo in Krimpen aan den IJssel en werd aangenomen.

Ondertussen werkte ze ook nog als geodeet bij de Rotterdamse Dienst Gemeentewerken. Het dienstverband van vijf dagen per week had ze eerder al teruggebracht naar vier, zodat ze haar conservatoriumstudie kon volgen. Nu stapte ze over op een aanstelling van drie dagen per week, maar ook dat bleek nog te druk. Van Bragt: "Eigenlijk wilde ik twee dagen per week werken, omdat dat qua tijdsbesteding beter zou zijn, maar voor mijn functie was dat echt te weinig." Begin 2003 besloot ze dat de combinatie van werken, lesgeven, studeren, dirigeren, zelf zingen en moeder zijn te veel werd en stopte ze met haar baan in Rotterdam. "Het levert wel minder geld op, maar het is nu zo veel leuker."

Momenteel werkt Van Bragt ook als dirigent bij het Nieuw Kamerkoor Delft en valt ze regelmatig in bij andere koren in de regio. Ook heeft ze de afgelopen jaren aan verschillende projecten meegedaan, waaronder het Multicultureel Vrouwenkoor Delft. "Vanuit de gemeente kwam de vraag om met een koor van vrouwen uit allerlei landen op te treden op internationale vrouwendag. Alle vrouwen kwamen met liedjes uit hun eigen land en in tien lessen hebben ze elkaar die liedjes geleerd. De meesten hadden nooit eerder gezongen", aldus de dirigent. "Het was niet hoogstaand, maar leuk om eenmalig te doen. Die vrouwen vonden het geweldig dat anderen geïnteresseerd waren in hun cultuur."

Thuis werken

Dat werk en privé in het leven van de geodeet verweven zijn, is voor haar geen probleem. Juist de mogelijkheid om haar werk te combineren met de zorg voor haar twee kinderen bevalt goed. Tijdens haar laatste zwangerschap werkte ze door tot een maand voor de bevalling en zes weken na de geboorte begon ze weer. "Het is soms wel prettig, soms lastig", zegt Van Bragt. Door repetitiedagen en .weekenden en het regelmatig invallen bij andere koren, heeft ze in ieder geval geen negen-tot-vijfbaan. "Voor mijn man is het soms wel lastig in te schatten", aldus de musicus. Maar ze zegt er zelf wel mee om te kunnen gaan. Ze is ook niet van plan haar dochtertje straks naar de naschoolse opvang te sturen. "Dan werk ik wel onder schooltijd."

De voldoening die ze uit haar werk als musicus en dirigent haalt is heel groot, maar ze wil niet zeggen dat ze dit werk altijd zal blijven doen. Toch zal haar volgende functie geen baan als geodeet worden, want Van Bragt denkt eerder aan een managementfunctie. Via haar man, die ook geodeet is, hoort ze weliswaar over ontwikkelingen binnen de geodesie, zelf is ze er naar eigen zeggen te lang uit. "Het is niet dat ik geodesie niet leuk vind, maar het is gewoon zo gelopen." Wat Van Bragt meer trekt is een organisatie- of managementfunctie, bij voorkeur gerelateerd aan de muziek. In haar huidige werk merkt ze dat ze vooral veel voldoening haalt uit het plezier wat ze anderen bezorgt, en dat ze zelf graag de sturende rol op zich neemt. "Als het loopt binnen een groep blijf ik op de achtergrond, maar als het niet loopt neem ik initiatief en zal ik naar de voorgrond treden", aldus de oud-TU'er.

Voorlopig gaat ze verder op de ingeslagen weg. Eerst haar officiële zangdiploma halen aan de Schumann Akademie en misschien een nieuw koor erbij. "Misschien verbind ik me nog wel eens aan een muziekschool, want dan heb ik een normale arbeidsstructuur met verzekeringen en pensioenopbouw."

Opeens klinken er babygeluidjes in de nieuwbouwwoning in Delfgauw. Van Bragt loopt de trap op en komt terug met een wakker uitziende baby op de arm. Hij kijkt even rustig voor zich uit en begint dan aarzelend te lachen. "Dit is nou Koen", zegt zijn moeder trots. Dat haar kinderen het gevoel voor muziek meekrijgen, weet ze bijna zeker. "Ze horen me hier zo vaak zingen."

 

 
Life after Pinochet

Life After Delft: No more Suriname food

Dutch Talk

Dutch Talk

Standplaats Sjanghai

 

terug naar boven