christavandenberg.nl Het Prinsenhof

Qualitime nr 8, augustus 2005

Een vogelvrij verklaarde prins en drie kogels vormen de basis voor de bekendheid van Het Prinsenhof. Op 10 juli 1584 werd prins Willem van Oranje, de grondlegger van het huidige Nederland, in het voormalige klooster te Delft vermoord. De kogelgaten zijn nog altijd te zien en het hele complex ademt historie.

De ligging van Museum Het Prinsenhof is indrukwekkend. Omsloten door de Oude Kerk met haar scheve toren, de smalle Schoolstraat en het rustgevende Agathaplein met haar oude grijze keien, enorme kastanjebomen en de introverte kloostertuin, is dit zonder twijfel de meest pittoreske lokatie van Delft. Het Prinsenhof zelf is een prachtig voorbeeld van vijftiende- en zestiende-eeuwse bouwkunst. Alleen de automatische glazen schuifdeur van de entree verraadt dat het museum in de eenentwintigste eeuw staat.

De plattegrond op het informatiefoldertje is geen overbodige luxe. Door de afgedekte ramen en vele hoeken is het moeilijk je richtingsgevoel te behouden. Via allerlei uitgesleten trapjes kom je telkens in nieuwe ruimten. Meestal met hoog houten plafond en rustieke vloer, maar soms met indrukwekkende kruisgewelven. Vanuit de Leeszaal en daarboven gelegen Ziekenzaal kun je in de Van der Mandele-zaal kijken, een binnentuin die zon tien jaar geleden met een moderne glasconstructie is overdekt. De zaal wordt regelmatig verhuurd en is de vaste lokatie voor het tiendaagse Delft Chamber Music Festival.

Het Prinsenhof is een redelijk compact museum, je kan de twee drie tentoonstellingen in ongeveer een uur bekijken. Vaak spelen Delft en haar inwoners een rol in de tentoonstellingen die Het Prinsenhof organiseert, net als de vaderlandse geschiedenis. De permanente collectie bevat een aantal topstukken, waaronder een authentieke geuzenpenning en schilderijen uit de vijftiende en zestiende eeuw. Toch is het gebouw zelf veruit de grootste publiekstrekker. Vanaf 1400 was hier een klooster gevestigd en door de eeuwen heen heeft Het Prinsenhof onder meer dienst gedaan als pakhuis, kazerne en Latijnse school. Dankzij de oorspronkelijke namen van de zalen, kun je je een aardig beeld vormen van het leven van de nonnen die hier lang geleden woonden. Jaarlijks bezoeken zeventig- tot tachtigduizend toeristen Het Prinsenhof.

De winkel is summier; je kunt er boeken, sieraden en kaarten kopen. Maar lunchroom De Nonnerie, in de kelder onder de Kapittelzaal, is absoluut een aanrader. Stenen kruisgewelven en pilaren vormen het decor. Bij goed weer moet je zeker wat drinken op het terras, want daar waan je je echt vijfhonderd jaar terug in de tijd. De geheel door hoge wanden omsloten binnentuin vol gras en bomen is bij uitstek geschikt om heerlijk in tot rust te komen. Hier zie je ook goed de grootte en lay-out van het kloostercomplex. s Avonds kun je eten in het sjieke restaurant De Prinsenkelder.

 

 
Life after Pinochet

Life After Delft: No more Suriname food

Dutch Talk

Dutch Talk

Standplaats Sjanghai

 

terug naar boven